Czy odcinkowy pomiar prędkości jest legalny?
W skrócie
Tak. Odcinkowy pomiar prędkości ma wyraźną podstawę w art. 129h ust. 2 Prawa o ruchu drogowym od 2011 roku, a teza, że prawo zna tylko przekroczenie „w punkcie”, przegrała wszędzie, gdzie trafiła do sądu. Realne argumenty przy wezwaniu leżą gdzie indziej: w legalizacji, konfiguracji odcinka i limicie z dnia przejazdu.
99 zł · Gotowe pismo w 2 godziny · Zwrot, gdy sprawy nie da się podważyć

Autor: Redakcja Nomando
Zaktualizowano: 14 listopada 2026
W internecie od lat krąży teza, że odcinkowy pomiar prędkości jest nielegalny. Brzmi przekonująco: prawo ma karać przekroczenie prędkości w konkretnym miejscu i o konkretną wartość, a odcinkowy pomiar podaje tylko średnią z kilku kilometrów. Skoro nie wiadomo, gdzie i o ile kierowca przekroczył limit, to podobno nie ma czego karać.
Sprawdziliśmy tę tezę tak, jak sprawdziłby ją sąd: w tekście ustawy, w kodeksach, w matematyce i w wyrokach. Przejrzeliśmy też orzeczenia z Belgii, Czech, Austrii i Niemiec, bo na zagraniczne wyroki powołują się zwolennicy tezy, oraz kilkanaście najpopularniejszych teorii o odcinkowym pomiarze. Każdą zestawiamy z obowiązującym prawem.
Przepis, który pozwala Inspekcji Transportu Drogowego mierzyć prędkość na odcinku, obowiązuje od 1 lipca 2011 roku i wprost każe rejestrować średnią prędkość oraz odcinek drogi, na którym popełniono wykroczenie. Polskie sądy skazują na tej podstawie, a ten sam argument o „punkcie” przegrał przed sądami w Belgii i w Czechach. Odcinkowy pomiar ma realne słabości, ale leżą one gdzie indziej. Opisujemy je niżej.
Dlaczego to pytanie wraca
Odcinkowy pomiar przestał być ciekawostką. Według danych Głównego Inspektoratu Transportu Drogowego w 2025 roku urządzenia odcinkowe stanowiły niecałe 13 procent lokalizacji systemu CANARD, a zarejestrowały ponad 36 procent wszystkich naruszeń. W pierwszym półroczu 2026 roku było to już 18 procent lokalizacji i 46,5 procent naruszeń, czyli prawie co drugie naruszenie wykryte przez automatyczny nadzór.
Dane GITD
Pomiar odcinkowy: niewielka część lokalizacji, coraz większa część naruszeń
Źródło: odpowiedź GITD z 13.08.2026 na wniosek o informację publiczną, zbiór Nomando (CC BY 4.0). Kod lokalizacji OPP to cały odcinek. Rok 2026: styczeń-czerwiec; mandatów za 2026 nie porównuj z naruszeniami, bo wezwania idą z opóźnieniem.
Dane w tabeli
| Okres | Kody lokalizacji OPP | Udział w lokalizacjach | Naruszenia z OPP | Udział w naruszeniach | Mandaty z OPP |
|---|---|---|---|---|---|
| 2024 | 70 | 11,6% | 371 074 | 31,9% | 140 384 |
| 2025 | 79 | 12,9% | 470 498 | 36,1% | 227 681 |
| I-VI 2026 | 129 | 18,0% | 383 995 | 46,5% | 116 002 |
Im więcej wezwań, tym więcej kierowców szuka sposobu, żeby je podważyć. Najprostszy wydaje się argument, który podważa wszystko naraz: że cała metoda jest nielegalna.
Skąd się wzięła teza o „punkcie”
Najstarsze wystąpienie, jakie udało nam się znaleźć, to wpis serwisu sprzedającego gotowe pisma od mandatów z kwietnia 2015 roku. Powstał, zanim w Polsce ruszył pierwszy odcinek. Autorzy twierdzili, że przy pomiarze na odcinku nie da się ustalić ani chwili, ani miejsca wykroczenia. Na poparcie przywoływali przepis o miejscu czynu i postanowienie Sądu Najwyższego.
Potem teza wracała falami:
| Kiedy | Gdzie | Co się działo |
|---|---|---|
| 2015 | wpis serwisu z gotowymi pismami | pierwsze ujęcie: nie da się wskazać chwili ani miejsca czynu |
| 2016 | Sejm, interpelacja poselska | pytanie o czas i miejsce czynu oraz o właściwy sąd; ministerstwo odpowiada, że miejscem wykroczenia jest odcinek |
| 2017 | portal motoryzacyjny, potem Wykop | teza, że polskie prawo nie zna wykroczenia polegającego na przekroczeniu średniej prędkości |
| 2019 | relacje z wyroku w Niemczech | wyrok dotyczył ochrony danych i jeszcze w tym samym roku został zmieniony |
| 2023-2024 | duże portale i film na YouTube | największy zasięg, powrót argumentu o czasie i miejscu |
Warto zatrzymać się przy postanowieniu Sądu Najwyższego, bo to jedyne orzeczenie, na które powoływała się pierwotna wersja tezy. Chodzi o postanowienie z 27 września 2011 roku (III KK 89/11). Dotyczy przestępstwa ciągłego i mówi, że gdy opis czynu nie wskazuje dnia, w którym sprawca zakończył działanie, za czas popełnienia przyjmuje się ostatni dzień miesiąca. To reguła uzupełniania nieprecyzyjnego opisu, a nie wymóg dokładności co do sekundy. Przy odcinkowym pomiarze ten problem zresztą nie powstaje, bo chwila zakończenia przejazdu jest zapisana co do ułamka sekundy: to przejazd przez drugą bramkę.
Co mówi ustawa
Podstawą odcinkowego pomiaru jest art. 129h ust. 2 Prawa o ruchu drogowym. Pozwala on Inspekcji Transportu Drogowego „w szczególnie uzasadnionych bezpieczeństwem ruchu drogowego przypadkach” ujawniać przekroczenia prędkości za pomocą urządzeń, „które ujawniają naruszenia przepisów ruchu drogowego na określonym odcinku drogi”. Najciekawsze jest to, co takie urządzenia mają zapisać. Ustawodawca opisał to osobno dla pomiaru w jednym miejscu i dla pomiaru na odcinku:
| Co rejestruje urządzenie | Pomiar w miejscu (ust. 1) | Pomiar na odcinku (ust. 2) |
|---|---|---|
| Gdzie | „w miejscu i czasie popełnienia naruszenia” | „określenie odcinka drogi, na którym popełnione zostało naruszenie” |
| Jaką prędkość | „prędkość, z jaką poruszał się pojazd” | „średnią prędkość, z jaką poruszał się pojazd na odcinku drogi” |
| Jaki limit | prędkość dopuszczalną w miejscu i czasie naruszenia | „prędkość dopuszczalną na odcinku drogi” w czasie naruszenia |
Ustawa sama nazywa więc miejscem naruszenia odcinek drogi, a jego miarą średnią prędkość. Teza, że prawo zna tylko przekroczenie „w punkcie”, jest sprzeczna z tekstem przepisu. Nie jest to też przepis nowy: dodała go nowelizacja z października 2010 roku, a w części o pomiarze na odcinku obowiązuje od 1 lipca 2011 roku, cały czas w tym samym brzmieniu.
Pozostałe przepisy są z tym spójne. Rozporządzenie o znakach drogowych od sierpnia 2019 roku zna znak D-51a „automatyczna kontrola średniej prędkości”, który uprzedza o początku odcinka, i znak D-51b, który informuje o jego końcu. Rozporządzenie o przyrządach do pomiaru prędkości opisuje przyrząd, który mierzy prędkość na podstawie „pomiaru czasu przebycia przez pojazd kontrolowany odcinka drogi o określonej długości”. Takie urządzenia przechodzą zatwierdzenie typu i legalizację, ważną 13 miesięcy.
Kodeks wykroczeń nie zna „punktu”
Art. 92a Kodeksu wykroczeń karze tego, kto „prowadząc pojazd, nie stosuje się do ograniczenia prędkości określonego ustawą lub znakiem drogowym”. Przy przekroczeniu o ponad 30 km/h grzywna wynosi co najmniej 800 zł. W przepisie nie ma słowa o punkcie ani o prędkości chwilowej. Opisane jest zachowanie, czyli jazda z naruszeniem limitu, a ono trwa tak długo, jak kierowca jedzie za szybko.
Przepis o miejscu i czasie czynu też nie pomaga tezie. Art. 4 Kodeksu wykroczeń mówi, że wykroczenie popełnia się w czasie, „w którym sprawca działał”, i na miejscu, „gdzie sprawca działał”. Przy jeździe samochodem działanie ma swoją długość: zaczyna się przy pierwszej bramce i kończy przy drugiej.
Tak samo widzi to administracja. W odpowiedzi na interpelację z 2016 roku ministerstwo infrastruktury napisało, że urządzenia rejestrują dokładny czas i miejsce wjazdu na odcinek oraz wyjazdu z niego, więc „miejscem wykroczenia będzie zatem wskazany odcinek”. Główny Inspektorat Transportu Drogowego w pismach do kierowców dodaje, że takie wykroczenie ma charakter trwały, a jego miejscem „nie jest punkt, a ów odcinek drogi”.
Wymogom procedury też to wystarcza. Wniosek o ukaranie musi wskazać miejsce, czas, sposób i okoliczności czynu (art. 57 § 2 Kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia), a nie współrzędne jednego punktu. A gdy odcinek przecina granice okręgów dwóch sądów, prawo ma na to gotową regułę: właściwy jest sąd, w którego okręgu najpierw wszczęto postępowanie (art. 31 § 3 Kodeksu postępowania karnego, stosowany w sprawach o wykroczenia na podstawie art. 11 § 1 Kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia).
Matematyka: średnia to dolna granica
Gdyby przez cały odcinek kierowca jechał nie szybciej niż limit, nie mógłby go pokonać szybciej, niż pozwala ten limit. Jeżeli przejazd trwał krócej, w którejś chwili musiał jechać szybciej. Matematyka mówi nawet więcej: w co najmniej jednej chwili prędkość była równa średniej (to twierdzenie o wartości średniej), więc najwyższa prędkość na odcinku była co najmniej tak duża jak średnia.
Matematyka średniej
Średnia z odcinka to dolna granica najwyższej prędkości
Przekroczenie, które pomiar widzi
Przekroczenie, którego pomiar nie widzi
Przykłady liczbowe. Górny: 5 km w 2 min 40 s. Dolny: 10 km z dwuminutowym postojem. Linia przerywana: średnia z całego odcinka, linia ciągła: limit.
Dane w tabeli
| Przykład | Długość | Czas | Średnia | Limit | Najwyższa prędkość |
|---|---|---|---|---|---|
| Górny | 5 km | 160 s (2 min 40 s) | 112,5 km/h | 100 km/h | 125 km/h |
| Dolny | 10 km | 360 s (6 min) | 100 km/h | 120 km/h | 160 km/h |
| Przykład | Dane | Średnia | Co z tego wynika |
|---|---|---|---|
| Zwykły przejazd | 5 km, limit 100 km/h, czas 2 min 40 s (przy 100 km/h trwałby 3 min) | 112,5 km/h | w którejś chwili co najmniej 112,5 km/h |
| Postój na MOP-ie | 10 km, limit 120 km/h: 8 km przy 160 km/h, 2 min postoju, 2 km przy 120 km/h | 100 km/h | pomiar nic nie wykaże, choć limit przekroczono o 40 km/h |
| Szybko, potem wolno | 6 km, limit 90 km/h: 3 km przy 130 km/h, 3 km przy 70 km/h | 91 km/h | 40 km/h ponad limit na połowie odcinka daje średnią tylko o 1 km/h za wysoką |
Odcinkowy pomiar jest więc z natury łagodny dla kierowcy. Może przekroczenie zaniżyć, ale samo uśrednianie go nie zawyży. Jeśli kierowca dostaje wezwanie za średnią 112 km/h, jest pewne, że jechał co najmniej tyle. Ryzyko błędu leży gdzie indziej: w długości odcinka wpisanej do systemu, w zegarach obu bramek i w tym, czy system sparował właściwy pojazd.
Pomiar „w jednym punkcie” to zresztą skrót myślowy. Miernik laserowy według rozporządzenia wyznacza prędkość „na podstawie serii dokonanych pomiarów odległości i czasu”, czyli też ją uśrednia, tylko na krótszym odcinku. Policyjny wideorejestrator liczy średnią z przejazdu kilkudziesięciu albo kilkuset metrów, a sądy od lat skazują na tej podstawie (szerzej w tekście o tym, czym policja mierzy prędkość). Fotoradar i odcinkowy pomiar różnią się długością odcinka, na którym liczy się średnią, a nie naturą dowodu.
Co na to sądy
W polskiej bazie orzeczeń nie znaleźliśmy ani jednego wyroku, w którym ktoś skutecznie podniósłby argument o „punkcie”. Znaleźliśmy za to wyroki, w których sądy przypisują czyn opisany właśnie średnią prędkością na odcinku:
- Sąd Rejonowy w Grudziądzu, wyrok z 28 stycznia 2026 roku (II W 1278/25). Kierowca został ukarany z art. 92a § 1 Kodeksu wykroczeń za to, że „na odcinku obowiązywania ograniczenia prędkości do 50 km/h, prowadził pojazd ze średnią prędkością 77 km/h”. Spór dotyczył tylko tego, kto prowadził.
- Sąd Rejonowy w Bełchatowie (II W 579/23). Odcinkowy pomiar wykazał 116 km/h przy limicie 50 km/h, a urządzenie miało ważną legalizację. Obwiniony został uniewinniony, ale nie z powodu średniej: zdjęcie było tak nieostre, że sąd nie mógł ustalić, kto kierował.
Ten drugi wyrok dobrze pokazuje, gdzie naprawdę toczą się spory: o dowody w konkretnej sprawie, a nie o samą metodę.
Za granicą argument o „punkcie” był podnoszony wprost i przegrywał:
- Belgia. Sąd kasacyjny w wyroku z 9 stycznia 2018 roku (P.17.1016.N) odpowiedział na zarzut, że jazda średnio za szybko nie jest przestępstwem drogowym. Uznał, że z takiego pomiaru wynika, iż kierowca bez wątpienia w którejś chwili na odcinku jechał co najmniej z tą prędkością. Warunek był jeden: sąd musi być miejscowo właściwy dla całego odcinka albo jego części.
- Czechy. Sąd krajski w Hradcu Králové 19 grudnia 2019 roku (32 A 2/2018-88) odrzucił zarzut, że wykroczenie polegające na przekroczeniu średniej prędkości nie istnieje. Uznał, że obok pomiaru chwilowego można mierzyć prędkość średnią, a taki pomiar jest dla kierowcy w zasadzie korzystniejszy, bo pomija przypadkowe skoki prędkości.
- Austria i Niemcy. Głośne wyroki z tych krajów, które krążą w polskim internecie, nie dotyczyły średniej. Austriacki Trybunał Konstytucyjny w 2007 roku przepisu o pomiarze odcinkowym nie uchylił. Badał wyłącznie ochronę danych wszystkich przejeżdżających kierowców i postawił warunki, w tym kasowanie danych aut, które limitu nie przekroczyły. W Niemczech sąd administracyjny w Hanowerze w 2019 roku wstrzymał pilotaż, bo brakowało ustawy pozwalającej rejestrować tablice wszystkich aut. Po jej uchwaleniu sąd wyższej instancji uznał system za legalny.
Popularne teorie o odcinkowym pomiarze
Zebraliśmy najczęściej powtarzane twierdzenia z forów, Wykopu, YouTube i portali motoryzacyjnych i zestawiliśmy je z przepisami.
| Teoria | Co mówią przepisy i matematyka | Werdykt |
|---|---|---|
| „Średnia prędkość to nie prędkość” | art. 129h ust. 2 każe rejestrować średnią, a art. 92a karze każde niestosowanie się do limitu | fałsz |
| „Nie wiadomo, gdzie przekroczyłem” | miejscem wykroczenia jest odcinek (art. 4 k.w., art. 129h ust. 2) | fałsz |
| „Nie wiadomo, o ile przekroczyłem” | średnia to dolna granica: przekroczenie było co najmniej takie | fałsz |
| „Odcinek leży w dwóch powiatach, więc nie ma sądu” | właściwy jest sąd, w którego okręgu najpierw wszczęto postępowanie | fałsz |
| „Postój na MOP-ie zeruje przekroczenie” | obniża średnią, ale przekroczenie przed postojem dalej jest wykroczeniem; system go tylko nie wykaże | prawda technicznie, nie legalny sposób |
| „Wystarczy zahamować przed drugą bramką” | liczy się czas przejazdu całego odcinka, kilka sekund prawie nic nie zmienia | mit |
| „Zjazd i ponowny wjazd wyłącza pomiar” | bez rejestracji na obu bramkach nie ma średniej, ale przekroczenie na fragmencie dalej jest wykroczeniem | prawda technicznie |
| „Motocykle są bezkarne” | prawo traktuje je tak samo; problem jest dowodowy, bo kamery fotografują przód pojazdu, a tablica motocykla jest z tyłu | fakt techniczny, nie luka w prawie |
| „Kierowcy mogli się zamienić na odcinku” | sąd rozstrzyga na korzyść obwinionego tylko wątpliwości, których nie da się usunąć (art. 5 § 2 k.p.k.); sama możliwość zamiany ich nie tworzy, liczą się dowody, np. jakość zdjęcia | częściowo |
| „W Niemczech i Austrii sąd uznał to za nielegalne” | spory dotyczyły ochrony danych, nie średniej; w Austrii przepis utrzymano | fałsz w tej formie |
| „Bez legalizacji mandat jest nieważny z automatu” | legalizacja jest ważna 13 miesięcy; wada musi wynikać z dokumentów konkretnego urządzenia i dnia | argument realny, ale nie automat |
| „Nie ma rozporządzenia, więc pomiar nie ma podstawy” | rozporządzenia o sposobie pomiarów nie ma od 2016 roku, ale podstawą odcinkowego pomiaru jest ustawa | częściowo |
| „Odcinkowy pomiar rejestruje wszystkich” | kamery zapisują każdy pojazd na wjeździe; to pytanie o ochronę danych, a nie o ważność mandatu | pytanie otwarte |
| „Nie odpowiadaj na wezwanie, sprawa się przedawni” | niewskazanie na żądanie to osobne wykroczenie (art. 96 § 3 k.w.); karalność ustaje po roku, a po wszczęciu postępowania po kolejnych 2 latach | ryzykowne |
Gdzie odcinkowy pomiar naprawdę bywa słaby
Skoro sama metoda jest legalna, gdzie szukać argumentów? Tam, gdzie odcinkowy pomiar może się pomylić naprawdę, czyli w danych, z których liczy średnią.
- Legalizacja w dniu przejazdu. Świadectwo legalizacji urządzenia do pomiaru prędkości jest ważne 13 miesięcy. Najwyższa Izba Kontroli opisywała zarówno przerwy w legalizacji urządzeń odcinkowych, jak i legalizacje przeprowadzone niezgodnie z rozporządzeniem. Okres ważności świadectwa można zestawić z datą swojego przejazdu, na przykład w sprawdzarce legalizacji.
- Długość odcinka wpisana w system. Błąd długości przenosi się wprost na średnią: 250 metrów różnicy na odcinku 3,5 km to przy 90 km/h ponad 6 km/h zawyżenia. W 2026 roku CANARD wstrzymał sprawy z odcinka na autostradzie A6 z powodu błędnej konfiguracji urządzenia.
- Limit z dnia przejazdu. Ustawa zakłada jeden limit dla całego odcinka. Gdy trwają roboty drogowe i obowiązuje czasowa organizacja ruchu z innym limitem, porównanie średniej z limitem stałym przestaje mieć sens. Najwyższa Izba Kontroli opisała przypadki, w których tak się działo.
- Błąd pomiaru przy progu kary. Dopuszczalny błąd urządzenia poza laboratorium to 3 km/h przy prędkościach do 100 km/h i 3 procent powyżej. Przy wyniku tuż nad granicą przedziału, na przykład 31 km/h ponad limit, decyduje on o tym, czy sprawa podpada pod art. 92a § 2 Kodeksu wykroczeń (mandat 800 zł), czy pod § 1 (mandat 400 zł za przekroczenie o 26-30 km/h).
- Brak rozporządzenia o sposobie pomiarów. Ustawa nakazuje ministrowi określić w rozporządzeniu sposób dokonywania pomiarów przez urządzenia rejestrujące. Poprzednie rozporządzenie przestało obowiązywać z początkiem 2016 roku, a nowego nie wydano. Nie podważa to podstawy ustawowej, ale oznacza, że ani wyznaczanie długości odcinka, ani synchronizacja zegarów bramek nie mają w przepisach osobnych wymogów.
- Identyfikacja. System musi sparować ten sam pojazd na obu bramkach, a do ukarania trzeba jeszcze ustalić, kto kierował. Nieczytelne zdjęcie bywa rozstrzygające, co pokazał wyrok z Bełchatowa.
Udokumentowane awarie i ustalenia kontroli NIK opisujemy szczegółowo w analizie błędów odcinkowego pomiaru prędkości.
Masz wezwanie z odcinkowego pomiaru prędkości?
Argument o „punkcie” nie pomoże, ale dokumenty konkretnej sprawy mogą: świadectwo legalizacji, długość odcinka, limit z dnia przejazdu, wynik blisko progu kary. Prześlij nam zdjęcie wezwania. Ocenimy przed płatnością, czy jest na czym oprzeć obronę. Gotowe pismo, z wnioskami o dokumentację pomiaru, przygotujemy w 2 godziny od opłacenia.
Wstępna ocena przed płatnością · 99 zł za pismo · zwrot, gdy sprawy nie da się podważyć
Co się zmieni w przepisach
Kierunek zmian nie wskazuje, żeby odcinkowy pomiar miał zniknąć. Projekt nowelizacji Prawa o ruchu drogowym przygotowany przez Ministerstwo Infrastruktury (UD263, wersja skierowana do konsultacji w sierpniu 2026 roku) wpisuje do treści zawiadomienia „średnią prędkość zarejestrowaną na określonym odcinku drogi”. Przenosi też do ustawy zasady, które dziś działają tylko w praktyce: urządzenie ma rejestrować przekroczenia o więcej niż 10 km/h, a od zarejestrowanej różnicy odejmuje się 5 km/h, na autostradzie i drodze ekspresowej 6 km/h. Uzasadnienie projektu przyznaje, że te zasady „dotychczas funkcjonowały wyłącznie w praktyce stosowania prawa, bez wyraźnej podstawy ustawowej”. To projekt, a nie obowiązujące prawo, więc jego dalsze losy trzeba śledzić na bieżąco.
Co zrobić, gdy przyszło wezwanie
Jak to zrobić
- Sprawdź na wezwaniu datę i godzinę przejazdu przez obie bramki, długość odcinka, średnią prędkość i limit.
- Zestaw datę przejazdu z okresem ważności świadectwa legalizacji urządzenia.
- Ustal, jaki limit obowiązywał tego dnia na całym odcinku, także czasowo, jeśli trwały roboty drogowe.
- Sprawdź, czy wynik nie leży tuż nad progiem kary, i uwzględnij dopuszczalny błąd pomiaru.
- Nie opieraj obrony na tezie o „punkcie”: sądy jej nie przyjmują.
Termin: 7 dni
Na odpowiedź na wezwanie masz zwykle 7 dni od odbioru pisma. Dokładny termin znajdziesz w treści wezwania.
Jeśli nie chcesz przechodzić przez to samodzielnie, prześlij nam zdjęcie wezwania: przed płatnością zobaczysz wstępną ocenę, a gotowe pismo przygotujemy w 2 godziny od opłacenia.
Podsumowanie
Odcinkowy pomiar prędkości ma wyraźną podstawę w art. 129h ust. 2 Prawa o ruchu drogowym, który od 2011 roku każe rejestrować średnią prędkość i odcinek, na którym popełniono wykroczenie. Kodeks wykroczeń nie wymaga przekroczenia „w punkcie”, a matematyka przesądza, że kierowca w którejś chwili jechał co najmniej ze średnią. Sądy w Polsce skazują na tej podstawie, a w Belgii i w Czechach argument o „punkcie” przegrał. Słabości tej metody leżą w danych konkretnej sprawy: w legalizacji, długości odcinka, limicie z dnia przejazdu, błędzie pomiaru i identyfikacji kierującego.
Podstawa prawna
Art. 2 pkt 59, art. 129g i art. 129h ustawy z 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (t.j. Dz.U. 2024 poz. 1251); art. 4, art. 45 § 1, art. 92a i art. 96 § 3 Kodeksu wykroczeń (t.j. Dz.U. 2026 poz. 1372); art. 11 § 1 i art. 57 § 2 Kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia (t.j. Dz.U. 2026 poz. 1336); art. 5 § 2 i art. 31 § 3 Kodeksu postępowania karnego (t.j. Dz.U. 2026 poz. 490); § 60b rozporządzenia w sprawie znaków i sygnałów drogowych (t.j. Dz.U. 2019 poz. 2310); § 3 pkt 4 i 6 oraz § 21 rozporządzenia Ministra Gospodarki z 17 lutego 2014 r. w sprawie przyrządów do pomiaru prędkości (t.j. Dz.U. 2019 poz. 1081); rozporządzenie w sprawie prawnej kontroli metrologicznej przyrządów pomiarowych (t.j. Dz.U. 2026 poz. 551).
Źródła
- Teksty ustaw i rozporządzeń: Dziennik Ustaw, stan na 13 listopada 2026 roku.
- Wyroki polskich sądów: Sąd Rejonowy w Grudziądzu, II W 1278/25; Sąd Rejonowy w Bełchatowie, II W 579/23; Sąd Najwyższy, III KK 89/11.
- Wyroki zagraniczne: Hof van Cassatie (Belgia), P.17.1016.N; Krajský soud v Hradci Králové (Czechy), 32 A 2/2018-88; Verfassungsgerichtshof (Austria), G 147/06 i G 148/06.
- Odpowiedź Ministerstwa Infrastruktury i Budownictwa na interpelację nr 548 (luty 2016).
- Projekt ustawy UD263 i jego uzasadnienie (Ministerstwo Infrastruktury, sierpień 2026).
- Dane: odpowiedź GITD z 13 sierpnia 2026 roku na wniosek o informację publiczną, opublikowana w naszym zbiorze danych CANARD.
Źródło: analiza Nomando.pl na podstawie tekstów ustaw, wyroków sądów polskich i zagranicznych oraz danych GITD, listopad 2026.
Możesz wykorzystać te ustalenia w swojej publikacji. Prosimy o podanie źródła i, jeśli to możliwe, o link do strony zbioru danych. Kontakt dla redakcji: nomando.pl/dla-mediow.
Metodyka: przepisy cytujemy z tekstów urzędowych w brzmieniu obowiązującym 13 listopada 2026 roku, z uwzględnieniem nowelizacji po tekstach jednolitych. Orzecznictwo polskie przeszukaliśmy w Portalu Orzeczeń Sądów Powszechnych i w bazie SAOS, zagraniczne w oficjalnych bazach orzeczeń Belgii, Czech i Austrii. Teorie zebraliśmy z forów, Wykopu, YouTube i portali motoryzacyjnych z lat 2015-2026. Udziały odcinkowego pomiaru liczymy z danych GITD według kodów lokalizacji. Artykuł ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej w konkretnej sprawie.
Najczęstsze pytania
- Czy odcinkowy pomiar prędkości jest legalny?
- Tak. Art. 129h ust. 2 Prawa o ruchu drogowym od 1 lipca 2011 roku pozwala Inspekcji Transportu Drogowego ujawniać przekroczenia prędkości urządzeniami działającymi na określonym odcinku drogi i każe rejestrować średnią prędkość oraz odcinek, na którym popełniono wykroczenie.
- Czy średnia prędkość może być podstawą mandatu?
- Tak. Art. 92a Kodeksu wykroczeń karze każde niestosowanie się do ograniczenia prędkości. Jeśli średnia na odcinku przekracza limit, kierowca w którejś chwili jechał co najmniej ze średnią, więc przekroczenie było co najmniej takie. Sądy skazują na tej podstawie, na przykład Sąd Rejonowy w Grudziądzu w styczniu 2026 roku.
- Czy postój na MOP-ie chroni przed mandatem z odcinkowego pomiaru?
- Postój obniża średnią, więc system może nie wykazać przekroczenia. Przekroczenie na fragmencie przed postojem nadal jest jednak wykroczeniem z art. 92a Kodeksu wykroczeń, a odcinkowy pomiar po prostu go nie udowodni. To nie jest legalny sposób na jazdę szybciej.
- Co, jeśli odcinek leży w okręgach dwóch sądów?
- Właściwy jest sąd, w którego okręgu najpierw wszczęto postępowanie. Wynika to z art. 31 § 3 Kodeksu postępowania karnego, stosowanego w sprawach o wykroczenia na podstawie art. 11 § 1 Kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia. Mandatu to nie unieważnia.
- Czy wyroki z Niemiec i Austrii oznaczają, że odcinkowy pomiar jest nielegalny?
- Nie. Dotyczyły ochrony danych wszystkich przejeżdżających kierowców, a nie średniej prędkości. Austriacki Trybunał Konstytucyjny w 2007 roku przepisu nie uchylił, a w Niemczech system uznano za legalny po uchwaleniu ustawy, której wcześniej brakowało.
- Na czym można oprzeć odwołanie od mandatu z odcinkowego pomiaru?
- Na dokumentach konkretnej sprawy: ważności legalizacji urządzenia w dniu przejazdu, długości odcinka wpisanej w system, limicie obowiązującym tego dnia, błędzie pomiaru przy wyniku tuż nad progiem kary i na tym, czy da się ustalić, kto kierował. Teza, że pomiar odcinkowy jest nielegalny, w sądzie nie działa.
przykładowe pismo
Sprawdzamy Twoją sprawę co do metra i sekundy
Fragmenty prawdziwego pisma w sprawie odcinkowego pomiaru prędkości (CANARD). Przeliczyliśmy dane z raportu organu i porównaliśmy je z podpisami zdjęć z urządzenia. Dane, po których dałoby się rozpoznać sprawę, zaczerniliśmy albo zmieniliśmy, a wychwycone rozbieżności i argumentacja są oryginalne.
Co wyłapaliśmy w tej sprawie
Z kilometrażu w raporcie wychodzi 2712 m. Ten sam raport podaje długość odcinka 2734,5 m. Pytamy, którą wartość przyjęto do wyliczenia średniej prędkości.
- punkt 1km 48,317
- punkt 2km 45,605
- z kilometrażu2712 m
- w raporcie2734,5 m
- różnica22,5 m
Raport podaje 16:24:15, a podpis zdjęcia 16:24:16,036. Ani obcięcie, ani zaokrąglenie nie daje 15. Pytamy, który czas przyjęto do wyliczenia 88 km/h.
- podpis zdjęcia16:24:16,036
- po obcięciu16:24:16
- po zaokrągleniu16:24:16
- w raporcie16:24:15
Data ważności legalizacji w raporcie nie zastępuje świadectwa. Bez tych dokumentów wynik pomiaru nie broni się sam.
- świadectwo legalizacji
- decyzja zatwierdzenia typu
- instrukcja eksploatacji
- warunki montażu
- protokoły kontroli i serwisu
- synchronizacja zegarów
- rejestr zdarzeń urządzenia
- oznakowanie odcinka
Transportu Drogowego
Różnica między kilometrażem podanym dla obu punktów pomiarowych wynosi 2,712 km, czyli 2712 m, natomiast raport podaje długość odcinka pomiarowego 2734.5 m. Rozbieżność między tymi wartościami wynosi 22,5 m.
[…]
Czas pierwszego pomiaru podany w raporcie (16:24:15) wskazuje inną pełną sekundę niż znacznik czasu z podpisu kadru Pomiar 1 (16:24:16.036), czego nie da się wyjaśnić samym pominięciem części ułamkowej sekundy.
[…]
Podany okres ważności nie zastępuje samego świadectwa legalizacji i nie dowodzi ani daty legalizacji, ani jej ciągłości w dacie pomiaru, ani tego, czy legalizacja obejmowała urządzenie w konfiguracji obejmującej oba punkty pomiarowe i długość odcinka przyjętą w raporcie.
[…]
Co jeszcze sprawdziliśmy
- Czy pomiar odcinkowy był w tym miejscu w ogóle dopuszczalny
- Synchronizację zegarów w obu punktach pomiaru
- Czy w obu punktach zarejestrowano ten sam pojazd
- Czy limit 50 km/h obowiązywał na całym odcinku
- Zaokrąglenie wyniku i błąd graniczny urządzenia
- Odpowiedź na żądanie wskazania, komu powierzono pojazd
- Uprawnienia inspekcji w sprawie z art. 96 § 3 k.w.
- Dostęp do akt i pouczenia o prawach
powołane przepisy · 22 podstawy prawne
Dane osobowe i szczegóły sprawy zostały zanonimizowane. Przykładowe pismo nie stanowi porady prawnej.
Opinie klientów
Co mówią nasi klienci?
“Wysłane pismo do GIT i nic nie pomogło”
“Dzień dobry Dziękuję za szybkie zajęcie sie sprawą. Wysłane i czekamy na odpowiedź organu.”
“Sprawnie, merytorycznie, bardzo profesjonalnie. Napewno będę wracał bo jeżdżę sporo 😂”
“Super, minęły już ponad dwa miesiące i od wysłania pisma cisza. Polecam”
Opinie zbieramy jednorazowym linkiem wysyłanym po realizacji zamówienia, więc wystawiają je wyłącznie klienci, którzy opłacili i otrzymali pismo; oznaczamy je jako „Zweryfikowany zakup". Publikujemy pozytywne i negatywne, bez zmian w treści i bez wynagrodzenia. Zasady opisaliśmy w Regulaminie.
Twoje ryzyko
Czym ryzykujesz, zamawiając pismo
Wyniku sprawy nikt uczciwie nie obieca, bo zależy od okoliczności i dokumentów. Możemy natomiast wziąć na siebie ryzyko finansowe i to robimy: